dementie
Omarm me
Mijn moeder had dementie. Onlangs is ze overleden.
Haar laatste jaren waren niet makkelijk. Het houdt me nog steeds bezig. Mijn moeders dementie verliep onverwacht, in tempo en ernst. Soms geleidelijk, dan weer met horten en stoten. Voor mij was het alsof mijn moeder oploste, uiteen dwarrelde.
Eerst mijn moeder
Naarmate mijn moeder ‘verdween’, haar geheugen meer en meer rafelde, nam haar belangstelling af. Reacties op mijn verhalen werden niet meer dan een vragend, vaag bevestigend ‘oh ja joh?’. Ik vertelde haar steeds minder. Als ik wel meer moeite zou doen, zou ik dan mijn moeder beter helpen om in het ‘hier’ te blijven?
Ik wist niet waar ik goed aan deed om het proces van verlies en afscheid makkelijker te maken voor haar, voor ons. Ik heb veel moeten leren en accepteren, met vallen en opstaan, met verdriet en lachen.
Eén ding stond bovenaan; als ik naar mijn moeder keek, zag ik eerst mijn moeder en dan pas haar dementie. Het kwam ons contact ten goede. Ook toen ze me niet meer herkende.
Interactieve expo ‘Omarm me’
De interactieve expo ‘Omarm me’ komt voort uit mijn ervaringen; focus op wie iemand is en niet als eerste op de dementie. Blijf je vader of moeder, partner zien zoals hij of zij altijd was, zo lang mogelijk.
‘Omarm me’ is ook een ontmoetingsplek waar je ervaringen kunt uitwisselen en informatie kunt krijgen.
Ervaar vijf verhalen
‘Omarm me’ is als een lichaam waar je binnentreedt. Je ziet vijf portretten. Bij die portretten horen verhalen. De verhalen zijn niet zo maar te lezen. Het is een puzzel van lagen tekst. Ga er goed voor staan en het verhaal wordt leesbaar.
‘Omarm me’ maken
‘Omarm me’ willen we graag gaan maken. Wil je daaraan meewerken?